Dnia 10 lipca 2007 roku na Oddzia\u0142 Chirurgii Urazowo-Ortopedycznej Samodzielnego Publicznego Zak\u0142adu Opieki Zdrowotnej \u201eLatawiec\u201d w \u015awidnicy przyj\u0119to 44-letni\u0105 kobiet\u0119 na zabieg artroskopii kolana lewego, z powodu wcze\u015bniejszego urazu doznanego w wyniku potkni\u0119cia podczas rodzinnego spaceru. Dzie\u0144 p\u00f3\u017aniej u pacjentki planowo przeprowadzono zabieg operacyjny. W drugiej dobie po zabiegu artroskopii przeprowadzonym w znieczuleniu podpaj\u0119czyn\u00f3wkowym, w godzinach porannych kobieta zacz\u0119\u0142a uskar\u017ca\u0107 si\u0119 na wyst\u0119puj\u0105ce os\u0142abienie i duszno\u015bci, skutkuj\u0105ce kilkukrotnym omdleniem. Reakcja personelu ograniczy\u0142a si\u0119 jedynie do podania aparatu tlenowego, uchylenia okna szpitalnego i pozostawienia pacjentki bez dalszego nadzoru. W ocenie personelu nag\u0142a utrata przytomno\u015bci by\u0142a wynikiem os\u0142abienia pooperacyjnego, a tak\u017ce normalnym nast\u0119pstwem wcze\u015bniej przeprowadzonego zabiegu i nie wymaga\u0142a niezw\u0142ocznego przeprowadzenia diagnostyki lekarskiej. Niestety, po kilku epizodach zas\u0142abni\u0119cia u pacjentki dosz\u0142o do nag\u0142ego zatrzymania kr\u0105\u017cenia powoduj\u0105cego konieczno\u015b\u0107 podj\u0119cia kilkudziesi\u0119ciominutowej akcji resuscytacyjnej. Jako przyczyn\u0119 zatrzymania kr\u0105\u017cenia wskazano masywn\u0105 zatorowo\u015b\u0107 p\u0142ucn\u0105. Po odzyskaniu pracy serca i przywr\u00f3ceniu kr\u0105\u017cenia, pacjentk\u0119 przekazano do Oddzia\u0142u Intensywnej Terapii. Chor\u0105 zaintubowano podaj\u0105c tlen i leki wed\u0142ug zalece\u0144 anestezjologicznych. Jej stan okre\u015blono jako bardzo ci\u0119\u017cki – pozostawa\u0142a nieprzytomna i nie reagowa\u0142a na bod\u017ace zewn\u0119trzne. Okres hospitalizacji na Oddziale Intensywnej Terapii trwa\u0142 kolejne trzy miesi\u0105ce, potem pacjentk\u0119 wypisano do domu z zaleceniem kontynuacji opieki i rehabilitacji w warunkach ambulatoryjno-domowych. Pomimo intensywnego leczenia i powolnej stabilizacji stanu zdrowotnego pacjentki, nie uda\u0142o si\u0119 uzyska\u0107 powrotu \u015bwiadomo\u015bci. Przez kilkana\u015bcie lat kobieta pozostawa\u0142a w przewlek\u0142ym stanie wegetatywnym, bez jakiegokolwiek kontaktu logicznego z otaczaj\u0105cym j\u0105 \u015bwiatem zewn\u0119trznym. Ca\u0142kowicie niezdolna do samodzielnej egzystencji, wymaga\u0142a ca\u0142odobowej opieki zwi\u0105zanej z karmieniem, przewijaniem i usprawnieniem ruchowym.<\/p>\n\n\n\n
Najbli\u017csi cz\u0142onkowie rodziny obok ogromu traumy i zmaga\u0144 z trudami codziennej piel\u0119gnacji, zdecydowali si\u0119 podj\u0105\u0107 ci\u0119\u017ck\u0105 walk\u0119 o sprawiedliwo\u015b\u0107 oraz kompensacj\u0119 cierpienia i koszt\u00f3w nale\u017cnych za d\u0142ugotrwa\u0142\u0105 opiek\u0119 niepe\u0142nosprawnej kobiety.<\/p>\n\n\n\n
Proces s\u0105dowy trwa\u0142 siedem lat, w sprawie wykonano kilka ekspertyz medycznych. W pocz\u0105tkowym okresie procesu biegli podkre\u015blali, \u017ce wykonanie zabiegu artroskopii odby\u0142o si\u0119 w zgodzie z obowi\u0105zuj\u0105cymi standardami sztuki lekarskiej i aktualn\u0105 wiedz\u0105 medyczn\u0105.<\/p>\n\n\n\n
W ocenie zespo\u0142u bieg\u0142ych, kt\u00f3rzy jako pierwsi dokonali analizy dokumentacji medycznej poszkodowanej, stwierdzona u niej encefalopatia niedokrwienno-niedotleniowa z czteroko\u0144czynowym niedow\u0142adem spastycznym, b\u0119d\u0105ca nast\u0119pstwem przebytego zatoru t\u0119tnicy p\u0142ucnej; nie pozostawa\u0142a w zwi\u0105zku przyczynowo-skutkowym z post\u0119powaniem medycznym wobec pacjentki, a p\u00f3\u017aniejszy stan zdrowia pow\u00f3dki by\u0142 zwyczajnym nast\u0119pstwem powik\u0142ania mieszcz\u0105cego si\u0119 w granicach ryzyka zabiegu, nie za\u015b wskutek nieprawid\u0142owego post\u0119powania medycznego.<\/p>\n\n\n\n
Za\u015b pozwany szpital na etapie post\u0119powania s\u0105dowego wielokrotnie zaprzecza\u0142 wszelkim twierdzeniom i zarzutom strony powodowej, co do nieprawid\u0142owego leczenia niepe\u0142nosprawnej kobiety w szpitalu. Wed\u0142ug niego pow\u00f3dztwo nie by\u0142o zasadne i winno by\u0142o zosta\u0107 oddalone w ca\u0142o\u015bci ze wzgl\u0119du na uzyskanie od pacjentki \u015bwiadomej zgody do przeprowadzenia leczenia operacyjnego. W jego ocenie obserwacja stanu pacjentki oraz monitorowanie wska\u017anik\u00f3w krwi i t\u0119tna by\u0142y wystarczaj\u0105cymi czynno\u015bciami, a ca\u0142okszta\u0142t dzia\u0142a\u0144 podmiotu leczniczego w zakresie dalszej hospitalizacji – zgodny z przewidzian\u0105 sztuk\u0105 lekarsk\u0105.<\/p>\n\n\n\n