We wrześniu 2026 r. nastąpi kolejna ustawowa waloryzacja świadczeń wypłacanych z Funduszu Kompensacyjnego Zdarzeń Medycznych.
Fundusz pozwala pacjentom uzyskać świadczenie za zdarzenie medyczne w pozasądowym postępowaniu prowadzonym przez Rzecznika Praw Pacjenta, bez konieczności prowadzenia klasycznego procesu przeciwko szpitalowi czy jego ubezpieczycielowi.
Obecnie maksymalna kwota świadczenia dla pacjenta wynosi 230 821 zł.
W przypadku śmierci pacjenta maksymalna kwota przypadająca każdej osobie uprawnionej wynosi 115 411 zł.
Świadczenia są corocznie waloryzowane
Ustawa przewiduje coroczne podwyższanie kwot zgodnie ze średniorocznym wskaźnikiem cen towarów i usług konsumpcyjnych za poprzedni rok.
GUS podał, że średnioroczny wskaźnik cen za 2025 r. wyniósł 103,6, co oznacza wzrost o 3,6 proc.
Z zastosowania ustawowego mechanizmu wynika, że maksymalna kwota dla pacjenta powinna wzrosnąć z 230 821 zł do około 239 131 zł.
Maksymalna kwota dla osoby bliskiej po śmierci pacjenta powinna natomiast wzrosnąć z 115 411 zł do około 119 566 zł.
Na moment przygotowania materiału Rzecznik Praw Pacjenta nie opublikował jeszcze oficjalnej tabeli nowych stawek, dlatego wskazane wartości wynikają z ustawowego mechanizmu waloryzacji.
Fundusz nie wymaga udowodnienia winy lekarza
Jedną z największych zalet Funduszu jest model no fault. Pacjent nie musi wykazywać, że konkretny lekarz czy członek personelu medycznego dopuścił się zawinionego błędu. Postępowanie koncentruje się na ustaleniu, czy doszło do zdarzenia medycznego spełniającego warunki określone w ustawie.
W wielu sprawach pozwala to uzyskać świadczenie znacznie szybciej niż w kilkuletnim procesie cywilnym wymagającym opinii biegłych.
Wyższy limit nie oznacza, że Fundusz zawsze jest najlepszym rozwiązaniem
Przy ciężkich szkodach medycznych trzeba bardzo dokładnie porównać wartość świadczenia z Funduszu z pełnymi roszczeniami możliwymi do dochodzenia na drodze cywilnej.
W procesie przeciwko podmiotowi odpowiedzialnemu można dochodzić nie tylko zadośćuczynienia.
Roszczenia mogą obejmować również koszty leczenia, rehabilitacji, opieki, dostosowania mieszkania, utracone dochody oraz rentę z tytułu zwiększonych potrzeb lub utraty zdolności do pracy.
Przy ciężkim kalectwie wartość dożywotniej renty może wielokrotnie przekraczać maksymalne świadczenie przewidziane w Funduszu.
Przyjęcie świadczenia ma poważne konsekwencje
To najważniejsza kwestia przed podjęciem decyzji.
Przyjęcie świadczenia kompensacyjnego wiąże się ze zrzeczeniem określonych roszczeń o odszkodowanie, zadośćuczynienie i rentę wynikających z tego samego zdarzenia w zakresie przewidzianym przez ustawę.
Dlatego nie powinno się podejmować decyzji wyłącznie dlatego, że Fundusz proponuje konkretną, pozornie atrakcyjną kwotę.
Najpierw należy wycenić pełną szkodę.
Dopiero później można racjonalnie porównać szybkość i mniejsze ryzyko postępowania przed Funduszem z potencjalnie znacznie wyższą wartością roszczeń dochodzonych przed sądem.
Waloryzacja zwiększa znaczenie Funduszu, ale nie zmienia jego podstawowego ograniczenia
Podwyższenie świadczeń jest korzystne dla pacjentów i stopniowo zwiększa atrakcyjność systemu kompensacyjnego.
Nie zmienia jednak jego podstawowej cechy: Fundusz działa w ramach ustawowych limitów.
W przypadku umiarkowanej szkody może być bardzo dobrym rozwiązaniem.
Przy katastrofalnej szkodzie osobowej decyzja o rezygnacji z procesu na rzecz świadczenia z Funduszu wymaga natomiast szczególnie ostrożnej kalkulacji.