Sąd Okręgowy w Sieradzu w wyroku z 2 marca 2026 r., sygn. I C 466/23, rozpoznawał sprawę poszkodowanego w wypadku komunikacyjnym, który doznał między innymi pęknięcia śledziony wymagającego jej operacyjnego usunięcia. Biegli ustalili u niego 15-procentowy trwały uszczerbek na zdrowiu. Sąd przyjął, że odpowiednia łączna kwota zadośćuczynienia wynosi 52,5 tys. zł.
Ubezpieczyciel wcześniej wypłacił część świadczenia
Przed procesem zakład ubezpieczeń wypłacił 26,9 tys. zł zadośćuczynienia. Dodatkowo sprawca wypadku zapłacił poszkodowanemu 2 tys. zł nawiązki orzeczonej w postępowaniu karnym.Sąd uwzględnił te kwoty przy ustalaniu brakującego świadczenia i zasądził dalsze 23,6 tys. zł.
15 proc. uszczerbku nie oznacza matematycznego przeliczenia na pieniądze
Sąd podkreślił bardzo ważną zasadę: procent trwałego uszczerbku na zdrowiu nie jest samodzielnym taryfikatorem służącym do ustalenia zadośćuczynienia. Nie można więc przyjąć prostego wzoru, zgodnie z którym jeden procent uszczerbku odpowiada określonej stałej kwocie. Procentowy uszczerbek jest jednym z elementów pozwalających ocenić zakres trwałych następstw, ale nie zastępuje całościowej analizy krzywdy.
Liczy się cały przebieg leczenia i wpływ wypadku na życie
Przy ustalaniu wysokości świadczenia sąd brał pod uwagę konieczność przeprowadzenia operacji, pobyt w szpitalu, dolegliwości bólowe, blizny oraz okres, w którym poszkodowany wymagał pomocy innych osób.
Znaczenie miał również wpływ zdarzenia na codzienne funkcjonowanie i życie rodzinne. Z drugiej strony uwzględniono pomyślne rokowania, zakończenie zasadniczego leczenia oraz stabilny stan zdrowia.
To właśnie zestawienie wszystkich tych okoliczności doprowadziło sąd do ustalenia odpowiedniego poziomu zadośćuczynienia.
Nawiązka z procesu karnego może mieć znaczenie dla rozliczenia zadośćuczynienia
Praktycznie interesujące jest również uwzględnienie kwoty 2 tys. zł zapłaconej przez sprawcę tytułem nawiązki.
W sprawach, w których przeciwko sprawcy wypadku wcześniej prowadzone było postępowanie karne, należy więc zawsze ustalić, czy poszkodowany otrzymał jakiekolwiek świadczenie kompensacyjne na podstawie wyroku karnego.
Może ono zostać uwzględnione przy ostatecznym rozliczeniu należnego świadczenia cywilnego, tak aby nie doszło do podwójnej kompensacji tej samej krzywdy.
Sąd odmówił ustalenia odpowiedzialności za przyszłe skutki
Poszkodowany domagał się także ustalenia odpowiedzialności ubezpieczyciela za mogące ujawnić się w przyszłości następstwa wypadku.
Sąd oddalił to żądanie.
Z opinii medycznych nie wynikało, aby istniało realne ryzyko pojawienia się nowych, nieznanych obecnie następstw. Samo hipotetyczne założenie, że w przyszłości może wystąpić jakiś problem zdrowotny, nie wystarcza do uzyskania takiego rozstrzygnięcia.
Każda szkoda osobowa wymaga indywidualnej wyceny
Wyrok I C 466/23 dobrze pokazuje, dlaczego tabele procentowego uszczerbku nie powinny zastępować indywidualnej analizy sytuacji poszkodowanego.
Dwie osoby z identycznie określonym uszczerbkiem procentowym mogą doznać zupełnie innego poziomu cierpienia, przejść inne leczenie i mieć inne trwałe ograniczenia życiowe.
Procent uszczerbku jest więc ważnym dowodem medycznym, ale wysokość zadośćuczynienia powinna odpowiadać rzeczywistej krzywdzie konkretnej osoby.