Sąd Okręgowy w Łodzi w sprawie III Ca 3040/25 utrzymał rozstrzygnięcie przyznające wnukowi 20 tys. zł zadośćuczynienia po śmierci babci. Kwota ta była jednak już obniżona z powodu 50-procentowego przyczynienia się zmarłej do zdarzenia. Oznacza to, że sąd oceniał rzeczywistą wartość krzywdy na poziomie co najmniej 40 tys. zł, a
Sprawa dotyczyła sześcioletniego chłopca, który wbiegł na jezdnię i został potrącony przez samochód. W wyniku odniesionych obrażeń dziecko zmarło. Jednym z najważniejszych problemów było ustalenie, czy i w jakim zakresie zachowanie dziecka może wpływać na wysokość świadczeń należnych jego najbliższym. Dziecku poniżej 13 lat nie można przypisać winy Kodeks cywilny
Sąd Najwyższy w wyroku z 18 czerwca 2025 r., sygn. II CSKP 136/23, zajął bardzo ważne stanowisko dotyczące przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody oraz wysokości zadośćuczynienia należnego dziecku po śmierci rodzica. Sprawa dotyczyła wypadku komunikacyjnego, w którym zginął pieszy. Sądy niższych instancji przyjęły jego przyczynienie do powstania szkody na
Sąd Najwyższy w wyroku z 28 sierpnia 2025 r., sygn. II CSKP 351/23, odniósł się do dwóch bardzo praktycznych zagadnień występujących w sprawach o szkody osobowe: przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody oraz sposobu ustalania wysokości renty z tytułu zwiększonych potrzeb. Sprawa dotyczyła kobiety, która poślizgnęła się na oblodzonym i
Brak nadzoru rodziców nie zmniejsza odszkodowania należnego od sprawcy wypadku dziecka i jego ubezpieczyciela. To sedno najnowszego wyroku Sądu Najwyższego. Rodzice Pawła. S. pozwali właścicieli gospodarstwa ogrodniczego oraz Towarzystwo Ubezpieczeń, w którym mieli wykupioną polisę obowiązkowego OC, o zadośćuczynienie i rentę dla ich dziecka, które mając pięć lat, wpadło do
Współudział poszkodowanego w spożywaniu alkoholu z kierowcą i następnie podjęcie decyzji jazdy z nietrzeźwym kierowcą pojazdu mechanicznego, który z powodu swego stanu doprowadził do wypadku i poniesienia szkody przez poszkodowanego (jego bliskich) będzie z reguły uzasadniać przyczynienie się poszkodowanego do powstania szkody (art. 362 k.c.).
